Hülya EFT Master kursu eğitimi esnasında bireysel seans desteği almak istediği konuları fark etmişti ve her hafta seans için buluşmaya başlamıştık.

Seans için onu her zamanki gibi kapıda karşılayıp “Nasılsın Hülyacığım?” dediğimde, “İyi değilim Rana hocam, annemle tartıştık” dedi.

“Hayırdır, ne oldu?” deyince de anlattı.

Hülya’nın eski eşinden okul çağında bir kızı vardı. Okul sezonu açılmıştı. Kızının eğitimine çok değer veriyor ve onu iyi bir okula yazdırmak istiyordu.

Ancak şöyle bir sorun vardı. Hülya eski eşinden boşanınca baba evine dönüp ailesi ile yaşamaya başlamıştı. Kendi işini bırakıp babasıyla birlikte çalışmaya başlamıştı. Ailesi boşandığından beri hem ona hem kızına kol kanat geriyordu. Kızının da Hülya’nın da masrafları aile bütçesinden karşılanıyor eski eşten bir şey beklenmiyor, istenmiyordu. Bir süre sonra Hülya yeniden evlenmişti ve ailesinin yanından taşınarak yeni eşi ile yaşamaya başlamıştı. Fakat babasıyla çalışmaya devam ediyor ve ilk eşinden olan kızı ile ilgili tüm masrafları hala anne babası ile halletmeye çalışıyordu. Ne eski eşiyle ne de yeni eşiyle bu konuyu paylaşmıyordu.

Şimdi okul masrafları gündeme gelince Hülya’nın kızı için harcamak istediği para aile içinde bir krize sebep olmuştu. Babası ile anlaşamayınca derdini annesine anlatmaya çalışıyor bu sefer de annesinin “Bu okulu (parayı) beğenmiyorsan, git kendine başka iş bul, kendin çalış, kazan” gibi konuşmalarına maruz kalıyordu. Hem annesine bu sözlerinden dolayı kırılıyor hem de kızını hala istediği okula yazdıracak para sorununu çözemiyordu.

Bana bu problemi anlattığında ilk dikkatimi çeken şey kızının babasının (yani boşandığı eşinin) bu hikâyede hiç olmamasıydı. Burada bir enerji kayması vardı ve Hülya boş yere gereksiz bir kaosun içine düşmüş, problemi yanlış yerde yanlış insanlarla çözmeye çalışıyordu.

Ona bir an önce bunu anlatmam ve hem onun bilincinde hem de yaşantısındaki aile enerjilerinde bir düzeltme yapmam lazımdı.

Ona dedim ki “Hülya bak, sen eski kocanı sistemden dışlamışsın. Ona bir şey sormuyor, ona bilgi vermiyor, ondan bir şey de istemiyorsun. Kızınla ilgili her meseleyi anne babana götürüyor, onlarla çözmeye çalışıyorsun. Onları eski eşinin yerine koymuşsun. Ama onlar da senin kızınla olan aile sistemine dâhil değiller ve burada gereksiz çatışmalar oluyor. Lütfen eski eşini sürece dâhil et. Ona yaşadığın sorunu anlat. Kızını göndermek istediğin bir okul olduğunu, nelere ihtiyacın olduğunu anlat. Katkıda bulunup bulunamayacağını sor.”

“Yeni eşinle de bu sorunları paylaşmıyorsun. Tek başına acı çekiyorsun. Yeni eşin elbette bu konuda bir şey yapmak zorunda değil. Çünkü kızının babası o değil. Ama seni ve kızını sevdiği için katkıda bulunmak isteyebilir, sana manevi destekte bulunabilir. Bu adam da senin yeni aile sistemin. Hatta en öncelikli aile sistemin. Senin anne baban ise daha ikinci planda. Asıl en önce bu adam yani senin eşin neler yaşıyor olduğunu bilmeli. Onunla paylaşmalısın derdini.”

Söylediğim her şeyi güzelce dinledi ve anladı Hülya. “Hocam, hiç böyle düşünmemiştim şimdi kafamda bir sürü şey aydınlandı dedi.”

Sonra biz başka bir konu üzerinde seans yaptık. Ayrılırken kapıda tekrar hatırlattım konuştuklarımızı. “Eski eşini dışlama, tamam mı” diye uyardım. (meşhurdur benim kapı önü konuşmalarım)

Bir sonraki hafta ne oldu biliyor musunuz?

Ben bile bu kadarını tahmin edemezdim!

“Ne oldu Hülyacığım okul meselesi?” dedim.

Eski eşi “Ne kadar masraf varsa hesapla ben yarısını öderim” demiş.

Yeni eşi de “seneye nereye istersen oraya gönderebiliriz, ben karşılayabilirim istersen” demiş.

Düşünün sadece 2 kişiyi seans bile yapmadan, konuşarak ailedeki gerçek enerjetik yerlerine yerleştirdiğimizde önce bilincimizde sonra onların bilincinde, en son da madde dünyasında bir değişim oluyor. Alan değişiyor. Biz zaten bu değişimler olmadığında özel teknikler kullanır seans yaparız. Eğer konuyu bilinç düzeyine çıkarmaya çalıştığımızda danışanımızın bilincine bu konu yerleşmiyorsa, o zaman müdahale ederiz. O yüzden düzenli yapılan bireysel seanslarımızın en önemli parçası da sürekli takip ettiğimiz danışanlarımızın enerji kaymalarını yakalama ve bazen her hangi bir özel teknik kullanmadan da düzeltme şansımızın olması.

Tabi ben bu haberi duyunca, meşhur bir enerji dansım var danışanlarımın şifa öykülerini dinlerken yaptığım, onu yaparım. Hemen dans etmeye ve kutlamaya başladım. Çünkü bu tam bir enerji dönüşümüydü. En güzel tarafı da ailedeki tüm tarafların enerjilerinin rahatlaması ve sisteme huzur gelmesiydi. Tabi bir kız çocuğunun sahip olduğu tüm aile üyelerinden doğru bir enerji ile beslenmesi ve tüm maddi manevi varlık enerjisinin akışının sağlanması mükemmel bir sonuçtu. Zaten genelde böyle olur. İnsanları ailede doğru yerlere koyarsanız sistemde hemen enerji akışı başlar.

Öncelikle Sevgili Hülyacığıma bu hikâyeyi sizinle paylaşmama izin verdiği için teşekkür ediyorum. Benim bu hikâyeleri siz okuyucularımızın ve öğrencilerimin farkındalık ve gelişimlerini desteklemek için hazırladığımı biliyor. O yüzden şimdi onun da hayatının dönüşümleri sizlerin dönüşümüne de yakıt oluyor.

Şimdi benim merak ettiğim şu.

Bu hikâye sizde neler çağrıştırdı?

Sizin eski eşiniz, çocuklarınız ile böyle enerji kaymalarınız var mı?

O zaman mutlaka bunlar üstünde çalışmanızı öneririm. Belki de siz bunları çözülmeyecek dertler sanıyorsunuz ama sizin göremediğiniz enerji dolaşıklıkları var.

Bu konuda hem bireysel seans desteği alabilirsiniz. Hem de eğitimlerimize katılıp kendi yaşamınızda bir enerji ustası olabilirsiniz. Eğitim ve hizmetlerimizi web sayfamızdan inceleyebilir, nerden başlayacağınızı bilmiyorsanız her zaman bize sorabilirsiniz.

Bir sonraki maceramızda görüşmek üzere,

Sevgiyle kalın

Namaste

Meryem’in hatırladığı ama kendi kendine çalışma yaparken kilitlenip, çalışmaya devam edemediği bir çocukluk anısı vardı.

Onu cezalandırmak için bir odaya götürüp bırakmışlardı. O odada hissettiği duygular o kadar aktifti ki şimdiki hayatını da bozuyordu. Bazı olaylara hala o odadaki küçük kız gibi tepki veriyordu.

O günkü seansımızın konusu bu oda ve bu odadaki anı değildi ama seansta çalıştığımız duyguların köküne bakınca aynı duygular olduğunu gördük.

Meryem çocukluğunda acı ve sevgiyi aynı anda deneyimlemişti. En sevdiği insan olan babasıyla olan bazı anılarında kol sıkma, kulak bükme gibi fiziksel şiddet anıları vardı ve şimdi bu yaşında ne zaman sevdiği birinin onu üzdüğünü düşünse, ya da kalbi kırılsa, babasına gösteremediği, akıtamadığı tüm o çocukluktan kalma öfkeyi hem partnerine hem de o anda etrafında kim varsa ona aktarıyordu hem de baş edemeyeceği, anlayamadığı büyük bir acı ile baş başa kalıyordu.

Şu anda da zaten yine aşk acısı ile ilgili çalışıyorduk ve tamam dedim. Artık gidiyoruz o odaya. Zaten aramızda daha önce anlaşmıştık o anıyı en kısa zamanda çalışacaktık. Baktım ki vakti geldi, içgüdülerimi dinledim ve Meryem’in ruhunun aradığı şifayı ona vermek üzere korkusuzca daldım o odaya!

“Hadi” dedim. “Kapat gözlerini. Şu an ordasın. O odadasın. O yaştasın. Ne görüyorsun? Ne hissediyorsun? Etrafında neler var?”

İlk başta “Beni burada bıraktılar. Beni burada unuttular. Yokluğumu fark etmiyorlar bile. Umurlarında değilim. Benden kurtuldular.” dedi.

Bu duyguları biraz akıttık ve dönüştürdük.

Ama birden bire Meryem’de değişik tepkiler olmaya başladı. Ürperti, korku… Bedeninde biriken ve o güne kadar akamadığı için sıkışıp kalan korku enerjisi giderek yüzeye çıkıyordu…

“Ne oldu?” dedim. “Şu an ne oluyor, ne görüyorsun? Bana anlat.”

“Odada biri daha var. Kolumu tutuyor.” dedi. “O kadar korkuyorum ki, bakamıyorum oraya.” dedi.

O anda onunla beraber tüm anının enerjisine ben de bağlandığım için olanları hissedebiliyordum. İçime bir kurt düştü. Meryem’in kolunu tutan bir canlı varlık olarak hissettiği şeyin başka birinin ona dokunmasından kalan enerji anısı olduğunu anladım. Ama ona da bunu anlatmak, hissettirmek ve bu anının ardındaki gerçeği bulup, anıyı dönüştürmek ve kolunda ona korku veren bu izi bitirmesine yardım etmek zorundaydım! Bunun için büyük bir istek ve güç hissettim. Çok emindim hislerimden ve büyük bir kararlılıkla devam ettim.

“Tamam” dedim. “Bakmak zorunda değilsin. Korkma. Bu sadece eski bir anı. Bu sadece bir enerji. Geçecek. Haydi vuralım.” Biraz vuruş yapıp bu korkuyu akıttık.

Ardından “şimdi ne hissediyorsun? Neredesin?” diye sordum.

Artık odada değildi.

Babası onu yakalamaya çalışıyor o ise “Bir daha yapmayacağım, ne olur ne olur beni cezalandırmayın artık.” diye ağlıyordu.

Tam o anda dedim ki, “Meryem baban seni yakaladı mı?”

“Evet” dedi

“Seni nerenden tutuyor?” dedim?

“Kolumdan.” dedi.

“Bak…” dedim “… az önce kolunda hissettiğin o korku var ya… Hani kapatıldığın odada koluna doğru bakamıyordun çünkü bir varlık (hayalet) sanki kolunu tutuyordu ve çok korkuyordun. İşte o kolunda hissettiğin enerji baban kolundan tutarak seni odaya kapatırken kolunda hissettiğin acının ve korkunun enerjisi. Aslında varlık filan yok. O anda beynin belki bunu babanın yapmasını çok acı verici buldu ve sildi. Ya da unuttu. Ama bedenin hatırlıyor. Orada o kolunda bu hatıranın izi var. Hadi gel şimdi bu üzüntü ve acıyı da kolundan akıtalım.”

Ve kalan enerjiyi de akıttık.

O gece seans bitince bu hikâye bende de çok derin bir iz bıraktı çünkü EFT Uzmanlık Eğitimlerimizde hayalet ağrılardan bahseder bu konuda nasıl çalışma yapılacağını öğretiriz.

Ya da insanların kalbime hançer battı gibi metaforlarla hissettikleri acıları nasıl bedenlerinde elleriyle bile gösterebildiklerini söyleriz.

İşte bu seans da bunun mükemmel bir örneğiydi.

Meryem o yaşta babası kolundan tutarak onu o odaya kapatmaya çalıştığında, o anda hissettiği tüm korku ve üzüntü enerjisi kolunda kilitlenip kalmıştı. Babasının elinden kaçamadığı ve hareket etmesine engel olunduğu için ellerinde, kollarında, bacaklarında ve ayaklarında kilitlenen enerjiler vardı. O gece seansta ayaklarına ve kollarına çokça enerji akışı oldu.

Ertesi gün ondan gelen mesajda bu çalışmalardan önce dokunulmaktan hoşlanmadığını, hatta “insanlar neden bu kadar birbirine dokunuyor ki?” diye sorguladığını, sevgilisi, arkadaşları ile birlikteyken bile böyle hissettiğini ama dokunulmaya ihtiyaç duyduğu halde neden böyle hissettiğini anlayamadığını ama bu seanstan sonra artık nedenini anladığını söyledi.

Meryem Reiki de bildiği için seanstan sonra kendine Reiki yapmış, yukarda anlattığı ve daha bir sürü benzer farkındalık yaşamış. Ağlama ve duygu boşalmaları 1-2 gün daha devam etmiş. Kol, bacak ve ayaklarına enerji akışı devam etmiş.

Kendi kendine neden bu seansı devam ettiremediğini de anlamış. Meğerse o odaya o anıya giriyor ama kolundaki o anlamlandıramadığı enerji onu çok korkutuyormuş. Hatta “… sen beni o anıya sokunca bir ara sana “Rana yeter bırakalım” diyecektim. Ama sen bana “korkma bu sadece bir anı, sadece bir enerji” vb. diye telkin verince, gevşedim.” dedi.

Meryem şükürler olsun bu anıyı dönüştürdü. Kolunu kurtardı.

Şimdi benim asıl merak ettiğim sizin bedeninizde benzer enerji anıları var mı?

Bu hikâye size neler hissettirdi?

Hikâyeler kendi şifamızda çok önemlidir çünkü bilinçaltımızda saklı kalan anıları tetikleyip aktifleştirirler.

Eğer siz de böyle hissediyorsanız, bu duygularda kalırsanız beyniniz yavaş yavaş o anıları tutuldukları yerden çıkarıp şifalandırabilir.

Ya da siz de Meryem gibi EFT Uzmanlık eğitimlerimize katılıp EFT Uzmanı olup kendi konularınıza çalışırken kilitlendiğiniz, ilerleyemediğiniz anı parçaları oluyorsa her zaman bizden yardım alabilirsiniz.

Dilerseniz de bireysel seanslarımıza katılabilir veya uzmanlık ve temel seviye eğitimlerimize katılıp kendi şifalanma sürecinizi başlatabilirsiniz.

Yaptığımız bireysel çalışmalardan ilham alarak sizlere ücretsiz olarak sunduğumuz örnek şifa egzersizlerini YouTube kanalımızdan izleyebilir kendi kendinize de çalışmaya yapabilir, ihtiyaç duyduğunuzda bizden destek alabilirsiniz.

Umarız bu hikâye size de ilham ve şifa olur.

Bir sonraki öykümüzde görüşmek üzere, sevgiyle kalın.

Namaste